Μια ιστορία με ρομπότ που συμπέριφέρονται σαν άνθρωποι που συμπεριφέρονται σαν ρομπότ. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Γαλέρα. Για όλα εμάς τα ρομπότ εκεί έξω.
Κάτι σα συνέχεια αυτού εδώ για μία έκθεση με θέμα "Κυκλάδες 2107 μ.Χ." που είχε λάβει χώρα στα πλαίσια του 3ου Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας στην Σύρο. Μοναδική φορά μέχρι τώρα, που φτιάξαμε οποιουδήποτε είδους "συνέχεια", είχε εκδοθεί στο περιοδικό 9. Καλές διακοπές σε όσους τα καταφέρουν.
Σερίφηδες, ανησυχίες σχετικές με την φύση των πραγμάτων, σκέψεις για το πως είναι να είσαι γέρος, κακά ναρκωτικά και πόνος στην θύμηση του ύπνου με το τηλεκοντρόλ στην πλάτη, συνθέτουν άλλη μια ιστορία που κάναμε κάποτε για το πολιτικό περιοδικό Γαλέρα. Βρέθηκε μετά από αρκετό καιρό ψαξίματος και την ποστάραμε. Enjoy.
Αυτή η ιστορία κατέχει δυο πρωτιές: είναι η πρώτη ιστορία που κάναμε για το περιοδικό Γαλέρα (δημοσιεύτηκε αρχικά στο τεύχος μηδέν και μετά σε κάποιο κανονικό τεύχος αν θυμάμαι καλά) και είναι η πρώτη και μόναδική ιστορία μας μέχρι τώρα, που δεν γεννήθηκε στα δικά μας κεφάλια. Πρόκειται για διασκευή του ομώνυμου διηγήματος του Πέτρου Τατσόπουλου, μια ιδέα του Γιάννη του Καλαϊτζή την οποία και δοκιμάσαμε. Το αποτέλεσμα μας ικανοποίησε παρόλα τα προβλήματά του, αλλά δε νομίζω να ξανακάνουμε κάτι παρόμοιο.
Η πρώτη μας δημοσιευμένη ιστορία. Σε κάποιο από τα πρώτα "ειδικά" τεύχη του 9 της Ελευθεροτυπίας. Έιχε θέμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Αίματα, storm troopers, φαντάσματα και ένα σχετικό μήνυμα. Σίγουρα μας άρεσε τότε. Ότι πιο κοντά σε feedback πήραμε ποτέ ήταν "να κάνετε πιό συχνά κόμικς" και "το κτίριο γράφεται με Ι".
Το θέμα ήταν "Βία στην Καθημερινότητα" και η έκθεση που οργάνωσε το περιοδικό 9, συνόδευε τις προβολές της ταινίας Με την Ψυχή στο Στόμα, στο σινεμά Μικρόκοσμο για αρκετές εβδομάδες τον χειμώνα του 2007. Ακολούθησε δημοσίευση, κύματα απο groupies στα καμαρίνια μας και εκατομύρια σε εισπράξεις. Το ξύλο συνεχίζουμε να το γλιτώνουμε μέχρι σήμερα.